inpakken en wegwezen

We wonen nu 2 jaar in het begijnhof. Een mens staat er van verbaasd hoeveel hij op zo'n korte tijd bij elkaar verzameld. Na 3 jaar lesgeven, heb ik een papiercontainertje vol met kladpapier. Nu we nieuwe oorden gaan opzoeken, wordt het tijd om daar een keertje komaf met te maken. Je kan geen dozen vol kladpapier blijven bijhouden, ook al ben je een groen meisje... Vermits verhuizen voor mij ook betekent dat ik opnieuw ga studeren en een nieuwe job moet vinden, heb ik veel schoolmateriaal weggekieperd. Omdat we van een huisje in Aarschot verhuizen naar een appartement in Antwerpen, kan ik trouwens gewoon ook niet alles meenemen. Alles staat nu toch op het net, niet? Soms moet een mens van zijn hart een steen maken, of je eindigt zoals mijn grootvader. Hij had een garage vol "rommel" waaraan zijn kinderen na zijn dood een moeilijke klus hadden. Al was dat een deel van de charme van mijn bompa, zijn rommelkot. Ik vond er trouwens ooit een boekje met schunnige schetsen in. Ook toen was de reden van het oprommelen, een verhuis. Nu vond ik een papiertje van mijn vriend met daarop een link naar een gedicht dat hij schreef voor mijn 21 ste verjaardag: http://mneuhgneuh.blogspot.com/
Inmiddels is dat al 3 jaar geleden, maar ik heb de link toch nog eens ingetypt, en jawel het staat er nog. Ik dacht die blog nu eens verder te zetten, maar ik herinner me dat hij het paswoord niet meer wist. Vandaar dus deze nieuwe blog.

We moeten op 31 juli weg zijn uit ons begijnhofke, maar vertrekken op 27 juli op reis naar Zweden. Dat wil zeggen dat we tegen 25 juli toch zeker aan de grote kuis toe zouden moeten zijn... dus ik kan maar beter tijdig starten met inpakken. We hebben trouwens nog wel geen appartement gevonden, maar onze meubels gaan een maandje in een pompoenkot staan bij een boer. Op 1 september zouden we toch wel graag "in't stad" zitten...

Tijd om terug met mijn neus tussen de papieren te gaan zitten!